Tusa SF-8L X-PERT ZOOM - płetwy regulowane, wykonane z nowego, wzmocnionego i elastycznego materiału o podwójnej warstwie konstrukcji. Pióro ustawione pod kątem dla uzyskania maksymalnej siły napędowej. Zastosowano opatentowany system "Easy-to-adjust strap - łatwe dopasowanie paska oraz szybkie odpięcie klamry.

Podczas używania tradycyjnych płaskich płetw, nawet przy całkowicie wyciągniętej (wyprostowanej) nodze pozostaje, różnica 27 stopni pomiędzy piętą, a łydkąco wywołuje 10% stratę wartości siły napędowej. Ponieważ ułożenie płetwy w tej fazie nie jest równoległe do ułożenie całego ciała, siła napędowa popycha nurka w górę i do przodu. W płetwach SF-8 uwzględniono kąt 27 stopni i zaprojektowano płetwę równoległa do ciała. To znaczy, że 100% energii podczas fazy wykopu wykorzystywane jest jako siła napędowa. W labolatoriach firmy TUSA, skonstruowano robota, który potrafi imitować płynny ruch nogi. Dzięki temu naukowcy naukowcy mogą badać wydajność płetw w różnych warunkach. Robot jest w stanie płynąć używając różnego stylu wykopu, np. długie, nożycowe ruchy z wolnymi powtórzeniami albo krótkie, szybkie trzepotanie. Używając wysokiej klasy instrumentów, robot mierzy energię zużytą podczas pływania.
Po przeprowadzeniu kilkunastu testów na płetwach obecnie dostępnych na rynku wyniki pokazały, że płetwy SF-8 X-PERT są niedoścignione. Dają one największą siłę napędową, przy zużyciu najmniejszej ilości energii 

Moc "śmigła"
Tradycyjne płetwy wykorzystują tylko siłę odpychania w celu wytwarzania siły napędowej. W normalnych warunkach oznacza to, że chcąc osiągąć większą prędkość, należy machać z większą siłą, co prowadzi do szybkiego zmęczenia mięśni nie tylko u początkujących, kobiet ale także u profesjonalnych nurków. Dodatkowo energia jest jeszcze tracona przez to, że ciało nie porusza się bezpośrednio do przodu, ale wykonuje dodatkowe ruchy na bok w reakcji na ruchy płetwami. Model SF-8 ma pióro podzielone w części środkowej i przybiera kształt pokazany na rysunku podczas ruchu pod wodą. Konstrukcja ta sprawia, że podczas ruchu następuje różnica ciśnień pomiędzy górną a dolną częścia płetwy generująca dodatkową siłę napędową w sposób zbliżony do śmigła.